„Środowisko miejskie, w swoim szeroko pojętym rozumieniu, często nie stwarza drzewom i krzewom warunków umożliwiających ich właściwy wzrost i rozwój. Nadmierne ubicie podłoża jak i towarzyszący temu niedostatek tlenu w systemie korzeniowym, problemy z dostępnością wody opadowej, a także wyspowy charakter roślinności prowadzą do występowania szczególnych, bardzo specyficznych problemów związanych ze zdrowotnością roślin. W miastach możliwości rozwoju roślin, jak i zasiedlających je patogenów nie są spotykane w naturalnych zbiorowiskach przyrodniczych. Silnie zaburzone relacje pomiędzy rośliną (drzewem) jej patogenami, a środowiskiem miejskim sprawia, że na terenach zurbanizowanych niekorzystne warunki do życia roślin ułatwiają na osłabionych gospodarzach rozwój wielu szkodliwym organizmom.

Obserwowane zmiany klimatyczne związane ze wzrostem temperatury, jak również przynajmniej okresowymi posuchami, bez względu na rzeczywiste źródło ich pochodzenia, stwarzają tylko ryzyko pogłębiania się wspomnianych zaburzeń. Już chociażby z tego punktu widzenia zbyt mało dotychczas doceniane zagadnienie dbałości o odpowiednią zawartość materii organicznej w podłożu, która jak nic innego stanowi najpewniejszy naturalny bufor wodny, powinna znaleźć swoje właściwe miejsce w projektowaniu przyszłych nasadzeń. Struktura roślinności w zieleni miejskiej jest bardzo zróżnicowana”.

Powyższe i inne zagadnienia omawiane były w gronie specjalistów w ramach seminarium konsultacyjnego poprzedzającego wydanie publikacji na ten temat. Byli przedstawiciele branżowych instytucji oraz eksperci. Dyskutowano o tym jak można zapobiegać chorobom drzew w miastach. Dotychczas w naszym kraju mało się rozmawiało o chorobach drzew w miastach, najczęściej temat ten poruszany był  w odniesieniu do drzew w lasach.